Wszelka działalność składa się z czynów prostych.

**https://gamma.app/docs/Czyny-Zozone-328on5kolgoww8m**

**https://gamma.app/docs/Wprowadzenie-do-dziaan-zbiorowych-ynaz3bbwz59zv63**

Dokonując analizy czynu możemy go rozłożyć na składowe elementy i określić adekwatnymi pojęciami. Np. sięgam po słuchawkę, aby odebrać telefon; rozkładam zeszyt, aby się uczyć; zalewam herbatę w szklance, aby ją zaparzyć itd.... Co mają wspólnego te działania?

  1. po pierwsze – podporządkowane są jakiemuś celowi tj. wyobrażonemu przez podmiot skutkowi jego działań
  2. po drugie – polegają na uruchomieniu działań, tj. np wywarciu fizycznego nacisku na jakąś rzecz, np. na słuchawkę, czajnik, zeszyt...
  3. po trzecie – skutkują jakimś zdarzeniem, jakąś zmianą, której sprawcą jest podmiot działający np.: uruchomieniem komunikacji przez telefon, uzyskaniem dostępu do notatek w zeszycie; gorącą herbatą w szklance....

Podstawowym składnikiem czynu jest relacja przyczynowo skutkowa między wolą sprawcy a zdarzeniem w świecie zewnętrznym. Więź ta jest zarazem stosunkiem sprawstwa, gdyż przyczyna jest tu związana z wolą działającego podmiotu, czyli sprawcy.

impuls dowolny pojedynczy akt umyślnego działania sprawcy będący bezpośrednią przyczyną określonego zdarzenia.

Może to być:

Impuls dowolny nie musi się więc wiązać z fizycznym naciskiem, może być naciskiem słownym lub czysto mentalnym. Jest jednak zawsze impulsem jakiegoś sprawcy.

Sprawca

sprawcą danego zdarzenia jest ta osoba, której impuls dowolny jest przyczyną tego zdarzenia jako skutku.

Mimo, że każdy impuls sprawcy jest ukierunkowany na realizację jakiegoś celu, jest intencjonalny - może powodować 2 rodzaje skutków:

Np. zalewam wrzątkiem herbatę w szklance realizując powzięty cel, tj. jej zaparzenie. Zarazem jednak powoduję: